การจะได้ทํางานในบริษัทที่ไม่ได้ส่งใบสมัคร

Image result for การจะได้ทํางานในบริษัทที่ไม่ได้ส่งใบสมัคร

และไม่ได้เข้า สัมภาษณ์เลยไม่มีทางเป็นไปได้หรอกครับ บริษัทเหล่านั้นอาจจะ เป็นบริษัทที่มีเจ้านายทํางานไม่ได้เรื่อง และเผลอๆ บางทีอาจจะ เป็นบริษัทที่ทําธุรกิจผิดกฎหมายก็ได้ แต่ที่ผมส่งใบสมัครและเข้า สัมภาษณ์ในบริษัทนั้นก็เพราะตั้งใจว่า “อยากจะทํางานที่นี่” แต่ถ้า คุณคิดว่า “ยังไงก็ไม่อยากจะทํางานที่นี่ คุณก็คงจะไม่ไปสัมภาษณ์ และเมื่อความต้องการที่ “อยากจะทํางานที่นี่” เป็นจริง คุณก็คงจะ รู้สึกดีใจที่สมปรารถนาแน่ๆ

บ้านที่ผมอยู่ตอนนี้ก็เช่นกัน ผมอาศัยอยู่บ้านหลังเดิมมา 10 ปี แต่ก็หวังว่ายังไงก็อยากจะย้ายบ้าน หลังจากที่หาอย่างเอาเป็น เอาตายก็มาบังเอิญเจอบ้านราคาถูกหลังหนึ่ง ผมยังคงจําความรู้สึก ดีใจตอนที่จะได้ย้ายบ้านมาที่นี่เมื่อ 10 ปีก่อนได้ดี ความรู้สึกดีใจ ที่ได้เจอบ้านขนาดพอเหมาะในราคาค่าเช่าที่เหมาะสม และความรู้สึก ตื่นเต้นที่จะได้เริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ ในเมืองอันน่าหลงใหลแห่งนี้ แต่ พออยู่ไปสักพักผมก็เริ่มรู้สึกถึงความคับแคบและความเก่าของห้อง จนทําให้ผมเริ่มไม่พอใจขึ้นมาเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ความใฝ่ฝันที่อยากจะ

ย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่ของผมเมื่อ 10 ปีก่อนเป็นจริงแล้วแท้ๆ แต่ทาม ผมกลับไม่มีความสุขเลย

เรื่องข้าวของก็เช่นกัน ผมจะยกตัวอย่างเรื่องเสื้อผ้าก็แล้วกันครับ เมื่อก่อนผมเคยคิดว่า “ไม่มีเสื้อผ้าใส่เลย” วันหยุดทั้งวันของผม หมดไปกับการซื้อของ ทั้งๆ ที่เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว แต่ก็ยังได้เสื้อผ้า ที่ถูกใจกลับมา พอกลับมาถึงบ้านผมก็ลองใส่อยู่หน้ากระจกคนเดียว วันต่อมาตอนที่ได้ใส่เสื้อตัวใหม่นั้นออกจากบ้าน แม้ไม่ชินแต่ก็ รู้สึกภูมิใจ อาจจะเพราะว่าผมอยากได้มากจนต้องยอมจ่ายเงินด้วย บัตรเครดิต ทั้งๆ ที่ผมมีเสื้อผ้ามากมายจนกองจะเท่าภูเขาอยู่แล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าทําไมพอเหลือบตาไปมองกองเสื้อผ้าเหล่านั้นที่ไรถึงได้ พึมพํากับตัวเองทุกที่ว่า “ไม่มีอะไรจะใส่เลย”

ถึงแม้ว่าสิ่งที่พวกเราเคยฝันเอาไว้เป็นจริงหมดทุกอย่างแล้ว แต่ ก็ไม่รู้ทําไมถึงไม่เคยพอใจกับข้าวของที่ตัวเองมี และไม่มีความสุข กับข้าวของพวกนั้นเลย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *