ทําไมคนเราถึงอยากได้ข้าวของชิ้นใหม่อยู่เรื่อย

Image result for ข้าวของ

ถ้าจะพูดถึงเรื่องของ “ความเคยชิน” ที่น่าปวดหัวนี้ อย่างแรก จะต้องรู้จักนิสัยของคนและความรู้สึกที่คนเหล่านั้นมีต่อข้าวของก่อน อาจจะเป็นเรื่องที่ฟังดูเข้าใจยากสักหน่อย แต่ประเด็นหลักของ หนังสือเล่มนี้ก็คือ ปัญหาของ “ความเคยชิน” ดังนั้นผมจึงอยากให้ ทุกคนตั้งใจอ่านให้ดีครับ

แต่เดิมระบบประสาทของคนเราจะมีกลไกที่คอยตรวจหา “ความ แตกต่าง” ซึ่งเป็นสิ่งเร้า และระบบประสาทของเราจะรับ “ความ แตกต่าง” มาเป็นแรงกระตุ้น

ผมจะขอยกตัวอย่างเรื่องที่ใกล้ตัวก็แล้วกันครับ เช่น ฤดูที่เหมาะ จะไปทะเลก็คือช่วงหลังฤดูใบไม้ร่วง ตอนนั้นผมรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว ขึ้นมา เลยมีความคิดว่า “อยากจะทําอะไรที่ดูเหมือนว่าเรายังเป็นวัยรุ่นอยู่ ก็เลยลองเดินเท้าเปล่าลงทะเล วินาทีที่เท้าสมผล ของน้ําทะเล ผมถึงกับเผลอร้องออกมาว่า “โอ้วววว!”

ที่ผมร้องออกมาก็เพราะว่า ระบบประสาทได้ตรวจพบ ก 28 แตกต่าง” ของอุณหภูมิบนบกกับอุณหภูมิของน้ํา แล้วจึงรับแรง กระตุ้นซึ่งคือความเย็นของน้ําเข้ามา แต่พอผมเริ่มชินกับแรงกระตุ้น นั้นจนไม่ได้กังวลกับความเย็นแล้ว ผมถึงได้พูดออกมาว่า “อ่า พอ ชินแล้วก็จะอุ่นขึ้นมานะ”

ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวกับการที่คนกําลังหลับอยู่บนโซฟาหน้า โทรทัศน์แล้วลุกขึ้นมาบ่นคนที่ปิดโทรทัศน์ให้ว่า “ก็ฉันยังดูอยู่นี้ไง” (ในขณะที่คนที่เดินมาปิดโทรทัศน์จะสวนกลับไปทันที่ว่า “ก็เห็นว่า หลับอยู่ชัดๆ”) ทั้ง ๆ ที่การนอนหน้าจอโทรทัศน์จะสว่างจ้าแถมยังมี เสียงดังซึ่งน่าจะทําให้หลับได้ยาก แต่พวกเราก็ “ชิน” กับสิ่งเร้าแบบ นั้นแล้วก็หลับไป ขณะที่กําลังนอนสบายๆกับความคุ้นชินแบบนั้น พอร่างกายของพวกเราตรวจจับได้ถึง “ความแตกต่าง” ที่สิ่งเร้านั้น หายไปเพราะมีคนเดินมาปิดโทรทัศน์ก็เลยทําให้เราตื่นขึ้นมา

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *