ความดีใจที่ได้ใส่เสื้อแจ็กเก็ตเป็นครั้งที่ 10

Image result for ความดีใจที่ได้ใส่เสื้อแจ็กเก็ตเป็นครั้งที่ 10

 

ในบรรดาสัตว์ทั้งหลายมีแต่มนุษย์ที่สามารถคาดเดาอนาคตได้ แต่เป็นการคาดเดาได้แค่อนาคตใกล้ๆ เท่านั้น เช่น ตอนที่เราต้อง เผชิญกับศัตรูทางธรรมชาติที่น่ากลัว เราจะหนี จะสู้ หรือจะล่าเหยื่อ อย่างไร มีแต่มนุษย์เท่านั้นที่สามารถคาดเดาเรื่องในอนาคตได้ แต่ ก็ไม่ใช่การมองเห็นไปถึงอนาคตในอีกหลายปีข้างหน้า อันที่จริงแล้ว “อนาคต” ที่พวกเราสามารถคาดเดาได้เป็นช่วงเวลาที่สั้นกว่าที่พวกเรา คิดเอาไว้เสียอีก

ผมจะยกอีกหนึ่งตัวอย่างครับ ตอนที่ออกไปซื้อเสื้อผ้าแล้วก็ บังเอิญไปเจอกับเสื้อแจ็กเก็ตที่เหลืออยู่แค่ตัวเดียว จึงตัดสินใจซื้อ เสื้อตัวนั้นมา เพราะว่าพอเปรียบเทียบกับเสื้อแจ็กเก็ตตัวย้วยสีซีด ที่ตัวเองกําลังใส่อยู่ตอนนี้แล้ว ยังไงเสื้อแจ็กเก็ตที่เหลืออยู่ตัวเดียวนี้ นั้นก็ยังไม่เปลี่ยนไปอยู่ดี ก็เท่กว่าเยอะเลย หลังจากกลับบ้านและได้ลองใส่ดูแล้ว ความรู้สึก

ถึงแม้ว่าเราจะสามารถจินตนาการถึง “ความรู้สึกครั้งแรก ๆ 2 ใส่เสื้อแจ็กเก็ตตัวนั้นได้ แต่ที่น่าเสียดายก็คือ “ความรู้สึกเคย กับการใส่เสื้อแจ็กเก็ตตัวนี้ครั้งที่ 10” หรือว่า “ความรู้สึกเบื่อในตอน

ใส่เสื้อตัวนี้หลังจากซื้อมาได้ 1 ปี” เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถจะ จินตนาการได้เลยในขณะที่เรายังไม่มีเสื้อแจ็กเก็ตตัวนั้น

จากสภาพความเป็นจริงในปัจจุบันที่เรายังไม่มีข้าวของชิ้นนั้น เราจะไม่สามารถจินตนาการรูปแบบของความรู้สึกที่ค่อย ๆ เปลี่ยน จาก “ความเคยชิน” ไปเป็น “ความเบื่อหน่าย”ได้เลย ซึ่งจะเป็นความ รู้สึกในอนาคตหลังจากที่ได้ของชิ้นนั้นมาครอบครองแล้ว และในตอน ที่เรายังไม่มีของชิ้นนั้น เราก็จะรู้สึกว่า ความรู้สึกในวินาทีที่ได้มา ครอบครองจะอยู่ต่อไปเรื่อยๆ ความรู้สึกแบบนี้นี่แหละที่เป็นหนึ่ง ในสาเหตุที่ทําให้เราอยากจะได้ข้าวของใหม่อยู่เรื่อย ๆ และทําให้ จํานวนข้าวของของเราเพิ่มขึ้น และจะวนแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ

 

จัดทำโดย
UFABET

ความรู้สึกในอนาคตเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้

Image result for ความรู้สึกในอนาคตเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้

ผมมีคําถามผุดขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ว่าเราจะได้ข้าวของมาครอบครอง ล้ม ไม่นานเราก็คงเบื่อ ต่อให้มีข้าวของมากมายขนาดที่คนอื่น ยังต้องอิจฉา สุดท้ายแล้วเราก็จะเบื่อมันอยู่ดี

จนถึงตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกเบื่อข้าวของพวกนั้นอยู่ และสําหรับข้าวของ ที่จะได้มาหลังจากนี้ ผมรู้ตัวเลยว่าในไม่ช้าผมจะต้องเบื่อเหมือนกัน ทําไมข้าวของต่างๆ ที่มีอยู่ถึงต้องไปเกี่ยวพันกับ “ความเบื่อหน่าย” อย่างไม่รู้จัก “เบื่อ” กันด้วยนะ

สาเหตุก็คือ มนุษย์เรามักจะเผลอคาดเดาความรู้สึกใน “อนาคต” โดยอิงจาก “ปัจจุบัน”

สัตว์ที่สามารถคาดเดาอนาคตได้มีแต่มนุษย์เท่านั้น แต่เป็นช่วง เวลาในอนาคตข้างหน้าที่สั้นนิดเดียว

เมื่อหิวเคยซื้อของมาตุนจนเกินจําเป็นใช่ไหม หรือว่าตอนไป ร้านอาหารในขณะที่หิวอยู่เคยสั่งของกินมาเยอะแยะจนรู้สึกเสียดาย ภายหลังด้วยใช่หรือไม่ ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ความรู้สึกหิว “ใน ปัจจุบัน” ทําให้เราคาดการณ์สภาพของท้องใน “อนาคต” ผิดไปนั่นเอง เรามักจะคิดว่าสามารถเดาอนาคตได้ แต่ที่จริงแล้วเราไม่สามารถ คาดเดาได้ด้วยซ้ําว่าอีก 30 นาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

ตอนที่รู้สึกปวดหัวตุบๆ จากอาการเมาค้างหลังจากที่เมื่อคืน ดื่มหนักมากเกินไป ทุกคนก็มักจะสัญญากับตัวเองว่า “จะไม่ดื่ม จนเป็นแบบนี้อีกแล้ว” แต่ในความเป็นจริงพอหายปวดหัวเราก็ กลับไปเมาหัวราน้ําอีกตามเคย

ในฤดูร้อนอันแสนร้อนระอุ เราไม่สามารถจินตนาการถึงความ อบอุ่นจากเครื่องทําความร้อนในฤดูหนาวได้เลย และเช่นเดียวกัน

ในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ เราไม่สามารถจินตนาการถึงความเป็น จากเครื่องปรับอากาศในฤดูร้อนได้เช่นกัน ทั้งๆ ที่เรามีประสบการณ์

และได้เรียนรู้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็มักจะคาดเดา “อนาคต” โดยใช้ ความรู้สึกใน “ปัจจุบัน” เป็นที่ตั้ง

แดเนียล กิลเบิร์ต ผู้เขียนเรื่อง Stumbling on Happiness ได้ เปรียบเทียบเกี่ยวกับเรื่องที่คนเรามักจะคาดเดา “อนาคต” โดยใช้ ความรู้สึกใน “ปัจจุบัน” ไว้อย่างดีมากว่า “พวกวัยรุ่นชอบคิดว่าคําว่า “Death Rock’ จะเป็นคําที่ฟังดูเท่ตลอดกาล ก็เลยพากันสักคําว่า “Death Rock”

จัดทำโดย
แทงบอล

ความสันโดษของแมวกับหมา

Image result for ความสันโดษของแมวกับหมา

ผมลองคิดถึงความแตกต่างของแมวกับหมา

ถ้าปล่อยแมวให้เฝ้าบ้านตัวเดียวก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่สําหรับ หมาน่ะไม่ได้เลยครับ ถ้าปล่อยให้มันเฝ้าบ้านตัวเดียวนานๆ เข้า มันจะเห่าไม่หยุดและเอาแต่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าบ้าน พอถูกปล่อย ให้อยู่ตัวเดียวนานๆ ก็จะเริ่มมีอาการซึมเศร้า

น่าเสียดายที่มนุษย์เราไม่ได้มีนิสัยใกล้เคียงกับแมวซึ่งชอบใช้ ชีวิตอย่างสงบและอยู่ตัวเดียว แต่มีนิสัยใกล้เคียงกับหมาที่เจ้าน้ําตา เพราะว่ามนุษย์เราเป็นสัตว์สังคมและมักจะรวมกลุ่มกันเพื่อทํากิจกรรม ต่างๆ จึงทําให้พวกเราสามารถรับรู้ถึง “ความโดดเดี่ยว” ได้ และไม่ใช่ แค่เฉพาะคนที่รู้สึกเหงาเท่านั้นถึงจะรู้สึกถึง “ความโดดเดี่ยว” แต่ พวกเราทุกคนใช้ชีวิตอยู่โดยมี “ความโดดเดี่ยว” อยู่ภายในตลอดเวลา ต่างหาก

ถึงแม้จะมีเพื่อนที่คอยเล่นสนุกด้วยกันหรือมีครอบครัวที่ดูสนิท สนมแน่นแฟ้นกันดี ก็ไม่มีใครสามารถสลัดความรู้สึกโดดเดี่ยวนั้น ออกไปได้ ความโดดเดี่ยวมักจะแวะกลับมาเยี่ยมเราอยู่เรื่อยๆ มีคน จํานวนมากที่มักจะกังวลว่า “ตัวเองโดดเดี่ยว” แต่ก็ไม่ต้องไปใส่ใจกับ เรื่องนี้มากหรอกครับ เพราะว่าไม่มีใครสามารถลบแอพพลิเคชั่น แห่ง “ความเหงา” นี้ออกไปได้อยู่ดี แถมพวกเราทุกคนยังถูกทําร้าย จากแอพพลิเคชั่นแห่ง “ความเหงา” นี้อยู่บ่อยครั้งด้วยเช่นกัน

มนุษย์เราเป็นสัตว์ที่จับกลุ่มเข้าหากันและใช้ชีวิตร่วมกันเพื่อที่จะ ได้รับการยอมรับในสังคม เราจําเป็นที่จะต้อง “มีคุณค่า” เพื่อสังคม และเพื่อกลุ่มของตัวเอง แถมคนเราจะมีชีวิตอยู่ได้โดยคิดว่า “ตัว เราเองก็มีคุณค่า” จากการได้รับการยอมรับจากผู้อื่นนี่แหละครับ

สาเหตุหลักที่ทําให้เรารู้สึกซึมเศร้าหรือเลยเถิดจนไปถึงฆ่าตัวตาย เป็นเพราะเรามักจะคิดไปเองว่า “ตัวเองไม่มีค่า” หมาก็เป็นแบบ

เดียวกัน เมื่อถูกปล่อยให้เผชิญกับความเหงานานๆ เข้ามันก็จะ เริ่มป่วย ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะตอนไม่มีใครอยู่ด้วยมันจะรู้สึกว่า

ตัวเองไม่มีค่า

น่าเศร้าจริงๆ ที่หมาของพวกเราไม่สามารถเขียนข้อความว่า “ตอนนี้อยู่บ้านตัวเดียว” ลงบนทวิตเตอร์ หรือจะไปตั้งกระทู้ว่า “(ข่าวร้าย) เจ้านายของผมไปเที่ยวยาว ผมอยู่ตัวเดียว” ในเว็บบอร์ด เพื่อเรียกร้องความสงสาร แถมยังติดต่อกับเพื่อนหมาตัวอื่นๆ ผ่าน SNS’ ไม่ได้อีกต่างหาก ไม่มีเทคโนโลยีใดๆ ที่จะช่วยบรรเทาความเหงา ของเจ้าหมาได้เลย พอเป็นแบบนี้มันเลยล้มป่วยลงอย่างน่าสงสาร

 

Sponsored
แทงบอล

ฟังก์ชันทอง Apple Watch ที่มีราคา 50 เท่า

Image result for Apple Watch

ผมรู้สึกว่าข้าวของแต่ละชิ้นไม่ได้มีฟังก์ชั่นที่แตกต่างกันเลย รถสปอร์ตราคา 10 ล้านเยนก็ไม่ได้มีความเร็วเป็น 10 เท่าของรถ ธรรมดา หรือแม้แต่จะเร่งความเร็วให้เป็นสองเท่าก็ยังทําไม่ได้เพราะ ถูกกฎหมายบังคับเอาไว้ Apple Watch ก็เช่นเดียวกัน ถึงแม้จะมี ราคา 2 ล้านเยน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีแบตเตอรี่มากกว่า Apple Watch ราคา 40,000 เยน หรือใช่ว่าจะมีความเร็วในการ ประมวลผลมากกว่า 50 เท่า

ถ้าฟังก์ชันต่างๆผกผันตามราคาของข้าวของ เช่น รถที่มีราคาแพง เป็นสองเท่าจะสามารถถึงที่หมายได้เร็วกว่าสองเท่า หรือเสื้อกันหนาว ที่แพงกว่าสองเท่าให้ความอุ่นกับเราได้เป็นสองเท่าละก็ พวกเราคง จะมีความสุขได้ด้วยเงินและข้าวของไปแล้ว! แต่น่าเสียดายที่มัน ไม่ใช่แบบนั้นครับ

ถ้ามองรูปแบบทางอารมณ์จาก “ความเคยชิน” ไปสู่ “ความ เบื่อหน่าย” ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดด้วยมุมมองของการเพิ่มจํานวน ข้าวของ เราจะพบว่านิสัยแบบนั้นเป็นข้อเสียที่แก้ไม่หาย แต่ความ รู้สึกที่เริ่มมาจาก “ความเคยชิน” จะเหมือนกับความรู้สึกที่คอยผลักดัน เราให้ไปข้างหน้าและทําให้เราลุกขึ้นสู้กับสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะตกอยู่ ในสถานการณ์ที่ลําบากแค่ไหนก็ตาม ดังนั้นคนเราก็เลยรู้สึกชิน ไม่ว่าจะเจอเรื่องที่ดีหรือร้ายขนาดไหน

ความรู้สึกเหล่านี้แหละที่ทําให้เราต้องมีข้าวของเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นเรื่อง ที่เราจะต้องตระหนักอยู่ตลอด

 

นำเสนอโดย
สมัครยูฟ่า

บิล เกตส์ กินข้าววันละ 6 มื้อจริงหรือ

 

Image result for บิล เกตส์

นอกจากนี้ยังมีความจริงที่น่าเสียดายอยู่อีกเรื่องหนึ่งคือ ตอนที่ เราได้แหวนราคา 10,000 เยน 50,000 เยน หรือ 300,000 เยน มาครอบครอง ระดับความดีใจในตอนนั้นแทบจะไม่ต่างกันเลย พูด อีกอย่างก็คือ ตอนที่ได้แหวนราคา 50,000 เยนมาก็ไม่ได้รู้สึกดีใจ เป็น 5 เท่าของตอนที่ได้แหวนราคา 10,000 เยน และรอยยิ้มดีใจ ในตอนนั้นก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นมา 5 เท่าหรืออยู่ได้นาน 5 เท่าด้วย ไม่ว่า จะดีใจมากน้อยแค่ไหน แต่สุดท้ายก็มีขีดจํากัดเท่านั้น สําหรับ คุณค่าของข้าวของไม่มีขีดจํากัดหรอกครับ แต่ “อารมณ์ของมนุษย์เรา ต่างหากที่มีขีดจํากัด”

ถ้าความดีใจที่ได้แหวนราคา 50,000 เยนมีค่าเป็น 5 เท่าของ แหวนราคา 10,000 เยนจริง ๆ ละก็ พวกเราคงจะมีความสุขจาก ข้าวของเงินทองได้ ต่อให้รวยแค่ไหนหรือมีข้าวของมากมาย สักเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกดีใจที่สัมผัสได้ในตอนนั้นก็ไม่ได้ต่างอะไร จากความรู้สึกดีใจที่คุณสัมผัสได้ในปัจจุบันหรอกครับ และความ ดีใจนั้นก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากขนาดนั้นด้วย แต่ที่เรารู้สึกไม่พอใจ สักที่แม้ว่าจะมีข้าวของเยอะขนาดไหนก็ตาม เป็นเพราะว่าความ ดีใจในตอนที่ได้ข้าวของชิ้นใหม่กับความดีใจในเรื่องเล็กๆ ที่คุณรู้สึก อยู่บ่อยๆนั้นแทบจะไม่ได้แตกต่างกันเลย

ขีดจํากัดของร่างกายถูกกําหนดไว้อย่างชัดเจน เหมือนความดีใจ ที่ไม่ว่าจะรู้สึกดีใจแค่ไหนแต่ก็รู้สึกได้แค่ชั่วครู่เดียว ถึงแม้ว่าจะเป็น มหาเศรษฐีอย่างบิล เกตส์ เขาก็มีกระเพาะเท่ากับคนทั่วๆ ไป แล้ว ก็ไม่ใช่เพราะว่าเป็นบิล เกตส์ กระเพาะถึงใหญ่จนกินข้าวได้วันละ 6 มือ นอกจากนี้การเป็นเศรษฐีก็ไม่ได้หมายความว่า ใน 1 วันจะมี โบนัสพิเศษเพิ่มขึ้น 1 ชั่วโมงเป็น 25 ชั่วโมงนะครับ

 

จัดทำโดย
แทงบอล

 

ความรู้สึกดีใจกับชัยชนะจะอยู่ได้แค่ 3 ชั่วโมง

Image result for ชัยชนะ

ต่างรู้กันดีว่า เราใช้เวลาเพียงแค่นิดเดียวในการเกิด “ความเคยชิน กับแรงกระตุ้นต่างๆ มีบทสัมภาษณ์ของอังเดร อากัสซี่ นักเทนนิส ที่ประสบความสําเร็จในการแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลม อากัสซี ได้ให้สัมภาษณ์ไว้ในปี ค.ศ. 1992 หลังชนะเลิศการแข่งขันเทนนิส วิมเบิลดันว่า “หลังจากที่ผมชนะ ผมได้รู้ว่าจริงๆ แล้วมีเพียงไม่กี่คน เท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ ความดีใจในชัยชนะเทียบกับความขมขึ้นในการ พ่ายแพ้ไม่ได้เลย และความสุขก็ไม่ได้ยืนยาวเท่ากับความเศร้า ดังนั้นเราจะมาพูดว่าสองสิ่งนั้นมันเหมือนกันไม่ได้หรอกครับ”

ก็เหมือนกันกับเรื่องของทาล เบน ชาฮาร์ นักจิตวิทยาที่ชั้นเรียน ที่เขาสอนได้รับความนิยมสูงสุดในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เมื่อเขา อายุได้ 16 ปี เขาเคยเป็นแชมป์สควอช นั้นเป็นผลตอบแทน จากการที่เขาฝึกฝนวันละ 6 ชั่วโมงมาเป็นเวลา 5 ปี แต่หลังจาก ที่เขากลับมาจากงานเลี้ยงฉลอง เขาถึงได้รู้สึกว่า ความสุขที่เกิด จากความฝันที่รอคอยมานานเป็นจริงนั้นได้หายไปแล้ว ความรู้สึก

 

ดีใจจะอยู่กับเราได้แค่ 3 ชั่วโมงเท่านั้นจริงๆ

หรือแม้แต่ความรู้สึกดีใจอันยิ่งใหญ่ที่เกิดจากการสามารถบรรลุ เป้าหมายอันยิ่งใหญ่ได้ด้วยคนจํานวนน้อย พวกเราก็จะรู้สึก “เคยชิน” กับมันไปได้ในทันที่เช่นกัน

เราจะปลอบเคซุเกะ ฮอนดะ ที่แพ้การแบ่งปัน ฟุตบอลโลกอย่างไร

Image result for เคซุเกะ ฮนดะ

ยังมีเรื่องที่ทําให้ปัญหารูปแบบทางอารมณ์จาก “ความเคยชิน” เปลี่ยนไปเป็น “ความเบื่อหน่าย” ซับซ้อนขึ้นไปอีก คนที่จะได้รับ ผลกระทบจากรูปแบบทางอารมณ์จาก “ความเคยชิน” ไปสู่ “ความ เบื่อหน่าย” มีเพียงคนที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับข้าวของชิ้นนั้นเท่านั้น ถ้าหากคนอื่นมองปัญหานี้เขาก็จะไม่รู้ว่า ทําไมเด็กสาวถึงเบื่อแหวน ราคา 50,000 เยน หรือไม่รู้ว่าทําไมเด็กผู้ชายถึงเบื่อรถยนต์ที่ผลิต ในประเทศ แล้วทําไมทั้งคู่ถึงรู้สึกไม่พอใจกับสิ่งที่พวกเขามี เหตุผล ที่พวกเขารู้สึกไม่พอใจก็เพราะว่า แรงกระตุ้นที่คอยเปรียบเทียบ เพื่อทําให้เกิด “ความแตกต่าง” เป็นสิ่งที่มีอยู่แต่ในตัวพวกเขาเท่านั้น

ผมจะขอยกตัวอย่างของเคซุเกะ ฮนดะ หลังจากที่เขาแพ้การ แข่งขันฟุตบอลโลกมาอย่างไม่เป็นท่า ฮนดะนั่งจมอยู่กับความรู้สึก ท้อแท้ในห้องล็อกเกอร์ ผมจึงเดินเข้าไปแล้วเอามือวางที่ไหล่ของเขา และพูดว่า “การแข่งขันมันจบไปแล้วนี่ครับ ปล่อยมันไปเถอะ ร่าเริง เข้าไว้ คุณน่ะมีรายได้ปีหนึ่งตั้งหลายร้อยล้านแถมยังมีรถเฟอร์รารี่ เท่ๆอีกต่างหาก ต่อให้คณลาออกจากวงการนี้ คุณก็ยังเที่ยวรอบโลก ได้สบายๆ แถมอาจจะยังมีคนมากมายชักชวนให้ไปทํางานอีกด้วย นะครับ เห็นไหม อนาคตของคุณไม่เห็นมีอะไรต้องกังวลเลย ลองมา เปรียบเทียบกับผมดูสิ ร่าเริงหน่อยสิครับ”

แต่ไม่ว่ายังไงฮนดะก็ไม่ยอมรับคําให้กําลังใจของผมและไม่มีทาง ที่จะกลับมาร่าเริงด้วยคําปลอบใจแค่นี้หรอก แถมยังไม่มีทางที่เขา จะพูดว่า “อย่างนั้นเหรอ ถ้าเทียบกับคุณแล้วผมก็นับว่าโชคดีแล้ว สินะ มีแต่ข้าวของดี ๆ ให้ใช้เยอะแยะ ขอบคุณครับ ผมรู้สึกมี กําลังใจขึ้นมาแล้วละ” การจะสามารถเปรียบเทียบกับคนอื่นได้นั้น ไม่ว่าอย่างไรจะต้องสร้างความแตกต่าง” ที่มีอยู่ในตัวเองขึ้นมาด้วย “แรงกระตุ้น” ของตัวเองเท่านั้น นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ฮนดะรู้สึก ไม่พอใจ

 

นำเสนอโดย
สมัครยูฟ่า

ทําไมเด็กสาวถึงไม่เคยพอใจกับแหวนของเล่น

  1. Image result for แหวนของเล่น

ความรู้สึกที่เริ่มจาก “ความเคยชิน” และจบลงที่ “ความเบื่อหน่าย นี้เป็นยาพิษที่มีฤทธิ์ร้ายกาจ และยังส่งผลกระทบอย่างร้ายแรง ในทุกๆ ด้าน

ความรู้สึกนี้ทําให้เรามองเห็นกองเสื้อผ้าที่เคยอยากได้ดูซอมซ่อ ลงไปมาก และยังทําให้เราต้องมานั่งบ่นกับตัวเองด้วยว่า “ไม่มีเสื้อผ้า ใส่เลย” ยิ่งกว่านั้น ความรู้สึกนี้ยังค่อย ๆ ทําให้ผมมองไม่เห็นความ น่ายินดีในงานที่ควรจะทุ่มเทอย่างจริงจัง พอเริ่มเบื่อใบหน้าของตัวเอง ที่น่าจะสวยขึ้นจากการทําศัลยกรรมแล้วจึงไปทําซ้ําอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะอายุมากขึ้นเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอสักที ต้องคอยไล่ตามพวกเด็ก

และผู้ใหญ่หัวสมัยใหม่อยู่เรื่อยๆ ความรู้สึกนี้ทําให้เราต้องแยก จากคู่รักที่สาบานกันว่าจะรักกันไม่ว่าจะในยามป่วยหรือยามแข็งแรง ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของยาพิษที่สร้างรูปแบบทางอารมณ์จากความ “เคยชิน” ไปสู่ “ความเบื่อหน่าย” ขึ้นในจิตใจของเรา

พอยื่นแหวนพลาสติกให้เด็กสาว เธอก็ดีใจตาเป็นประกาย แต่เธอก็ค่อย ๆ เบื่อแหวนของเล่นวงนั้น แม้กระทั่งเมื่อแหวนราคา 10,000 เยนที่อุตส่าห์เก็บเงินค่าขนมซื้อเอง เมื่อแหวนแบรนด์เนม ราคา 50,000 เยนที่เก็บเงินซื้อ และเมื่อแหวนราคา 300,000 เยน ด้วยเช่นกัน ต่อให้เธอมีแหวนที่มีวงเดียวในโลกจากฝีมือของช่าง ชื่อดัง สุดท้ายเธอก็เบื่ออยู่ดี

เด็กผู้ชายที่เคยพอใจกับรถคันเล็กๆ ของตัวเองก็เหมือนกัน วันหนึ่งเกิดความรู้สึกเบื่อรถยนต์ที่ผลิตในประเทศ แต่ไม่ว่าจะมี รถยนต์คันหรูเรียงรายอยู่สักกี่คัน สุดท้ายก็รู้สึกเบื่อหน่ายอยู่ดี เรื่อง ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับ “ความเบื่อหน่าย” ทั้งสิ้น

พอเราเริ่มคุ้นชินกับข้าวของที่มีอยู่และค่อยๆ เบื่อก็จะทําให้เรา ไม่รู้สึกถึงแรงกระตุ้นอีกต่อไป นั่นเป็นเพราะว่า ระบบประสาทของ ร่างกายยืนยันว่าสิ่งนั้นเป็นของชิ้นเดิม จึงไม่สามารถตรวจจับ “ความ แตกต่าง” ได้ การจะสร้าง “ความแตกต่าง” ใหม่ขึ้นมามีทางเดียวคือ ต้องทําให้แรงกระตุ้นอันเก่าหายไป เปลี่ยนแปลงแรงกระตุ้น เพิ่ม ปริมาณแรงกระตุ้น หรือไม่ก็ทําให้แรงกระตุ้นใหญ่กว่าเดิม

ถ้าเป็นข้าวของก็จะต้องซื้อของชิ้นใหม่มาแทน (เปลี่ยนแรงกระตุ้น) เพิ่มจํานวนของชิ้นนั้น (เพิ่มปริมาณแรงกระตุ้น) เพิ่มคุณค่าให้ของ ขึ้นมาก็จะไม่ได้รับแรงกระตุ้นใหม่ ชิ้นนั้น ทําให้แรงกระตุ้นใหญ่ขึ้น) ถ้าไม่สร้าง “ความแตกต่าง” เหล่านี้

 

Sponsored
สมัครยูฟ่า

ความแตกต่าง

Image result for ความแตกต่าง

ระบบประสาทของมนุษย์เป็นระบบที่คอยตรวจจับ “ความแตกต่าง” ที่ไม่ได้ตรวจจับปริมาณของแรงกระตุ้น แต่ตรวจจับการเปลี่ยนแปลง ของแรงกระตุ้น ขณะที่โทรทัศน์เปิดอยู่อาจจะมีปริมาณของแรงกระตุ้น อยู่เยอะก็จริง แต่ไม่ว่าจะเป็นแรงกระตุ้นแบบไหนพวกเราก็รู้สึกชิน จนหลับไป ที่พวกเราตื่นขึ้นมาก็เพราะว่า “ความแตกต่าง” ที่เสียงกับ แสงซึ่งออกมาจากโทรทัศน์อันเป็นแรงกระตุ้นนั้นหายไป หรือเด็ก ที่นอนกลางวันอยู่ในห้องเงียบๆ ตื่นด้วยเสียงเดินไปเดินมาของคน ในบ้านก็เป็นปรากฏการณ์เดียวกัน แต่เพียงแค่ลําดับเหตุการณ์ที่ เกิดขึ้นสลับกันก็เท่านั้นเอง

“ความแตกต่าง” เป็นสิ่งจําเป็นที่ระบบประสาทของมนุษย์จะ ตรวจจับเพื่อทําให้เป็นแรงกระตุ้น การที่เราตื่นเพราะเสียงโทรทัศน์ ที่เคยเปิดอยู่นั้นหายไป (เกิดจากการที่ระบบประสาทของเราตรวจจับได้ว่า ความแตกต่างจากการที่ “มี” แรงกระตุ้นเปลี่ยนเป็น “ไม่มี” แรงกระตุ้น) หรือการที่เด็กตื่นขึ้นมาด้วยเสียงเดินไปเดินมาของ คนในบ้าน (เกิดจากความแตกต่างที่ “ไม่มี” แรงกระตุ้นเปลี่ยนเป็น “มี” แรงกระตุ้น) หรือพอเปลี่ยนช่องรายการโทรทัศน์ก็เลยตื่น เกิดจากความแตกต่างจากแรงกระตุ้นหนึ่งเปลี่ยนไปเป็นแรงกระตุ้น “ใหม่”) หรือพอเพิ่มระดับเสียงโทรทัศน์ก็เลยตื่นขึ้นมา (เกิดจาก ความแตกต่างที่แรงกระตุ้นหนึ่งเปลี่ยนเป็นแรงกระตุ้นที่ “ใหญ่กว่าเดิม”)

เมื่อก่อนผมมีข้าวของที่ไม่ว่ายังไงก็อยากจะมีให้ได้และสุดท้าย ก็ได้มา แต่ที่ผมไม่เคยรู้สึกพอใจกับข้าวของพวกนั้นก็เพราะว่า พอไม่มี “ความแตกต่าง” แล้วระบบประสาทจึงไม่ทํางาน ข้าวของ ชิ้นเดียวกันแต่กลับกลายเป็นของธรรมดาที่ไม่ได้โดดเด่นเพราะว่า ไม่สามารถตรวจจับ “ความแตกต่าง” ได้ ผมจึงเริ่มชิน และข้าวของ ชิ้นนั้นก็กลายเป็นสิ่งที่ไม่ได้มีความพิเศษอะไร ท้ายที่สุดผมก็เริ่มรู้สึก “เบื่อหน่าย” ข้าวของชิ้นนั้นๆ

 

จัดทำโดย
บาคาร่า

ทําไมคนเราถึงอยากได้ข้าวของชิ้นใหม่อยู่เรื่อย

Image result for ข้าวของ

ถ้าจะพูดถึงเรื่องของ “ความเคยชิน” ที่น่าปวดหัวนี้ อย่างแรก จะต้องรู้จักนิสัยของคนและความรู้สึกที่คนเหล่านั้นมีต่อข้าวของก่อน อาจจะเป็นเรื่องที่ฟังดูเข้าใจยากสักหน่อย แต่ประเด็นหลักของ หนังสือเล่มนี้ก็คือ ปัญหาของ “ความเคยชิน” ดังนั้นผมจึงอยากให้ ทุกคนตั้งใจอ่านให้ดีครับ

แต่เดิมระบบประสาทของคนเราจะมีกลไกที่คอยตรวจหา “ความ แตกต่าง” ซึ่งเป็นสิ่งเร้า และระบบประสาทของเราจะรับ “ความ แตกต่าง” มาเป็นแรงกระตุ้น

ผมจะขอยกตัวอย่างเรื่องที่ใกล้ตัวก็แล้วกันครับ เช่น ฤดูที่เหมาะ จะไปทะเลก็คือช่วงหลังฤดูใบไม้ร่วง ตอนนั้นผมรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว ขึ้นมา เลยมีความคิดว่า “อยากจะทําอะไรที่ดูเหมือนว่าเรายังเป็นวัยรุ่นอยู่ ก็เลยลองเดินเท้าเปล่าลงทะเล วินาทีที่เท้าสมผล ของน้ําทะเล ผมถึงกับเผลอร้องออกมาว่า “โอ้วววว!”

ที่ผมร้องออกมาก็เพราะว่า ระบบประสาทได้ตรวจพบ ก 28 แตกต่าง” ของอุณหภูมิบนบกกับอุณหภูมิของน้ํา แล้วจึงรับแรง กระตุ้นซึ่งคือความเย็นของน้ําเข้ามา แต่พอผมเริ่มชินกับแรงกระตุ้น นั้นจนไม่ได้กังวลกับความเย็นแล้ว ผมถึงได้พูดออกมาว่า “อ่า พอ ชินแล้วก็จะอุ่นขึ้นมานะ”

ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวกับการที่คนกําลังหลับอยู่บนโซฟาหน้า โทรทัศน์แล้วลุกขึ้นมาบ่นคนที่ปิดโทรทัศน์ให้ว่า “ก็ฉันยังดูอยู่นี้ไง” (ในขณะที่คนที่เดินมาปิดโทรทัศน์จะสวนกลับไปทันที่ว่า “ก็เห็นว่า หลับอยู่ชัดๆ”) ทั้ง ๆ ที่การนอนหน้าจอโทรทัศน์จะสว่างจ้าแถมยังมี เสียงดังซึ่งน่าจะทําให้หลับได้ยาก แต่พวกเราก็ “ชิน” กับสิ่งเร้าแบบ นั้นแล้วก็หลับไป ขณะที่กําลังนอนสบายๆกับความคุ้นชินแบบนั้น พอร่างกายของพวกเราตรวจจับได้ถึง “ความแตกต่าง” ที่สิ่งเร้านั้น หายไปเพราะมีคนเดินมาปิดโทรทัศน์ก็เลยทําให้เราตื่นขึ้นมา