ผู้บุกเบิกการจัดห้องสไตล์มินิมัล

Image result for minimalist apartment

 Hiji คุณฮิจิซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกกระแสมินิมัลลิสต์ กบหองแสนเรียบง่ายที่ทําให้รู้สึกถึง “ความว่างเปล่า” และอุปกรณ์ดจทลทวางอย มกชน

รและอปกรณ์ดิจิทัลที่วางอยู่ไม่กี่ชิน มินิมัลลิสต์จํานวนมากได้รับอิทธิพลมาจากการจัดห้องของคุณฮิจิ

นี่คือฟูกปูนอนสไตล์มินิมัล ที่คุณฮิจิแนะนํา เพียงแค่พับ และวางหมอนลงไปก็จะได้ โซฟา 1 ตัว

ทางเดินที่ไม่มี อะไรวางอยู่เลย เป็นมินิมัลอย่าง แท้จริง ไม่มีการ วางของใดๆทั้งสิ้น มีแค่ข้าวของที่ จําเป็นอย่างตู้เย็น หม้อหุงข้าว และ ไมโครเวฟเท่านั้น

พื้นที่ว่างสามารถเล่น บอร์ดเกมกับเพื่อนๆ ได้อย่างสนุกสนาน คุณฮิจิยังแนะนําเกม Carcassonne 1 อีกด้วย

ตู้เสื้อผ้าโล่งๆ แค่มี “Surface Pro” และเก้าอี้พับอีก 1 ตัว เท่านี้ก็สามารถ นั่งทํางานได้แล้ว

คุณฮิจิที่ใส่ HMD (HeadMounted Display) ถึงแม้ว่าจะทิ้งโทรทัศน์ ไปแล้วก็ยังสามารถ สนุกกับหนังสยองขวัญได้อย่างมีอรรถรส เหมือนเดิม

 

Sponsored
แทงบอล

โมเดลบ้านสไตล์มินิมัล

 

Image result for minimalist apartment

โมเดลบ้านสไตล์มินิมัล หลังจากที่ผมไม่ได้ย้ายบ้านเป็นสิบปีแล้ว ผมจึงเลือกห้องธรรมดาๆ ขนาด 20 ตารางเมตร เพื่อเป็นโมเดลบ้านสไตล์มินิมัลสําหรับอยู่คนเดียว ผมจึง ไม่ได้วางของอะไรไว้ในห้องนี้เลย

ตอนนอนก็จะปูด้วยฟูกสไตล์มินิมัล เพียงเท่านี้ก็เรียบร้อย เตรียมพร้อมสําหรับการตื่นมา

รับแสงอาทิตย์ยามเช้า

ผมทําอาหารกินเองด้วย จึงมีเครื่องครัวสําหรับ 1 คน ล้างทั้งหมดนี้ก็ใช้เวลาไม่เยอะมาก

ในตู้เสื้อผ้ามีตั้งแต่เสื้อกันหนาวไปจนถึงชุดสูท ผมตั้งใจจะให้มีแต่ชุดลําลองแบบเดียวกับ สตีฟ จ็อบส์ โดยเน้นเสื้อเชิ้ตสีขาวเป็นหลัก

กระเป๋าสตางค์ที่ห้อยกุญแจบ้านและกุญแจ ห้องน้ําที่ไม่มีชั้นวางของและครีมนวดผม มี จักรยานไว้ แค่ใส่ไอโฟนลงไปในกระเป๋า เพียงสบู่เหลวที่ใช้อาบน้ําและสระผมได้ด้วย ก็ออกจากบ้านได้ทันที

เท่านั้น หลังจากอาบน้ําเสร็จก็เช็ดด้วย ผ้าเช็ดตัว แค่นี้ก็เรียบร้อย

 

Sponsored
แทงบอลออนไลน์

How to be a minimalist?

Image result for minimalist apartment

เส้นทางสู่การเป็นมินิมัลลิสต์

  1. เก็บกวาดข้าวของเครื่องใช้ให้เรียบร้อย และจัดห้องให้ดูสะอาดตาเพื่อหลุดพ้น จากห้องสกปรก
  2. เก็บกวาดหนังสือ โต๊ะ เก้าอี้ ออก ให้หมด เพียงเท่านี้ห้องก็จะดูโล่งขึ้นทันที
  3. นําโต๊ะวางของเล็กๆมาแทนที่ฟูกนอน โต๊ะ และโทรทัศน์ เพียงแค่นี้ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างเรียบง่ายทุกวัน

Image result for minimalist apartment

Maximalist Life

  1. ห้องขนาด 6 เสื่อที่มีโซฟา 2 ตัวกับเสื้อผ้าวางระเกะระกะเต็มไปหมด
  2. การใช้ชีวิตที่เอาแต่เล่นเกมไปวันๆ ดื่มเบียร์และกินขนมอยู่บนโต๊ะสกปรกๆ ต้นเหตุของความอ้วน ต้องทิ้งไปให้หมด
  3. ห้องที่เต็มไปด้วยของที่ได้จากการประมูล เช่น กล้องสมัยโบราณและโคม
  4. ชั้นหนังสือตามทางเดินที่อัดแน่นไปด้วยแผ่นซีดีและดีวีดี แต่ก็น่าเสียดายที่ไม่เคยได้ดูเลย
Sponsored
แทงบอล

Minimalist?

พวกเราทนทุกข์ทรมานเพื่อทําให้ผู้คนคิดว่า เรามีความสุขมากกว่าที่จะทําให้ตัวเองมีความสุข

– ฟรังซัวส์ เดอ ลา รอชฟูโกด์

งานที่ทําอยู่ไม่ใช่ของคุณ เงินในบัญชีที่เหลืออยู่ไม่ใช่ของคุณ

องคุณ รถที่คุณนั่งอยู่ทุกวันก็ไม่ใช่ของคุณ ของที่อยู่ในกระเป๋าสตางค์ก็ไม่ใช่ของคุณ ของแบรนด์เนมห่วยๆ เหล่านั้นก็เหมือนกัน ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับคุณเลย -ไทเลอร์ เดอร์เดน (Fight Club)

ความสุขไม่ใช่การครอบครองในสิ่งที่ปรารถนา แต่คือการปรารถนาในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่

-แรบบี ไฮแมน แชชเทล

Minimalist?

มินิมัลลิสต์คืออะไร

ภาพทั้งสองคือห้องของผม ห้องที่มีแต่ข้าวของสะสมไว้โดยไม่ได้ทิ้งเลย ผมใช้ชีวิตอยู่ในห้องรกๆ แบบนั้นมาเป็นเวลา 10 ปี

และผมก็ได้พบกับการใช้ชีวิตแบบมินิมัลลิสต์ การใช้ชีวิตที่มีข้าวของเพียงน้อยชิ้นและจําเป็นกับตัวเอง

แค่ข้าวของน้อยลง แต่ทําให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป

จากห้องสกปรก ๆ สู่ความเป็นมินิมัลลิสต์

 

จัดทำโดย
ยูฟ่าเบท

รู้สึกโชคดีจริงๆ ที่ทิ้งข้าวของพวกนั้นไป

 

หลังจากนั้นผมก็เริ่มเป็นคนใหม่ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด อาจจะฟังดู เกินจริงไปสักหน่อย

อาจจะมีคนพูดว่า “แค่ทิ้งข้าวของพวกนั้นเนี่ยนะ” ใช่ ผมแค่ทิ้งมันไปเท่านั้น

แต่ก็ยังไม่สําเร็จลุล่วงทั้งหมดหรอก เลยยังไม่มีเรื่องที่จะเอามาอวด ใครได้

มีแค่เรื่องนี้นี่แหละที่ผมสามารถยืดอกพูดได้อย่างเต็มปาก

หลังจากที่ผมลดจํานวนข้าวของให้น้อยลง ทุก ๆ วันก็เริ่มมีความสุข มากขึ้น และก็เริ่มเข้าใจที่ละนิดว่า สิ่งที่เรียกว่าความสุขนั้นคืออะไร

สําหรับคนที่คิดว่าตัวเองเป็นคนน่าสมเพชเหมือนกับผม หรือเป็นคน ที่เอาแต่เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นอยู่ตลอด หรือพูดง่ายๆ ก็คือ คน ที่คิดว่าตัวเองไม่มีความสุขเลย ผมแนะนําให้ลองนําตัวเองออกห่างจาก ข้าวของที่มีอยู่สักครั้งหนึ่ง ในโลกของเราอาจจะมีคนที่ไม่ได้รู้สึกหลงใหล ในสิ่งของตั้งแต่แรกอยู่แล้ว หรืออาจจะมีคนที่มีพรสวรรค์ในการมองหา สิ่งล้ําค่าในบรรดาข้าวของพวกนั้นอยู่ แต่ผมคิดว่าเป็นเรื่องปกติที่คน ทั่วไปจะสามารถเข้าถึงความสุขได้ ใครๆ ก็หวังจะมีความสุข แต่ทว่า ข้าวของที่เรามีอยู่ให้ความสุขแก่พวกเราเพียงแค่หยิบมือเท่านั้น

จริงๆ แล้วพวกเราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความสุข

การลดจํานวนข้าวของที่มากจนเกินจําเป็นคือการได้ทบทวนถึง ความสุขอีกครั้ง

เรื่องนี้ก็อาจจะฟังดูเกินจริงไปหน่อย แต่ผมคิดเช่นนั้นจริงๆ

 

Sponsored
บาคาร่า

อาจจะเพราะว่าผมขี้เบื่อไปหน่อยเลยทําให้ไม่มีอะไรทําเวลา..

 

Ame Talk’ ที่อัดเอาไว้จบก็คิดว่าจะนั่งเล่นเกม ไขปริศนาบนสมาร์ทโฟนดี หรือจะออกไปร้านสะดวกซื้อแล้วกลับมาะ ดื่มเหล้าดี แต่ยังไงผมก็อยากจะเลิกเหล้าให้ได้นะ

ผมเอาแต่เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นๆ

เพื่อนผมคนหนึ่งอาศัยอยู่ที่แมนชั่นหรูแห่งใหม่ในจังหวัดโตเกียว เป็นแมนชั่นที่มีทางเข้าใหม่เอี่ยม มีห้องรับประทานอาหารที่มีภาชนะ และเฟอร์นิเจอร์แบบตะวันตกวางเรียงรายกันอยู่ ผมแอบคิดถึงค่าเช่า ห้องในหัวไปพลางๆ ระหว่างที่ได้รับการต้อนรับแสนอบอุ่น เพื่อนของผม คนนี้ทํางานในบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่ มีรายได้มั่นคง หลังจากที่เริ่มทํางาน ไม่นานก็ได้แต่งงานกับสาวสวยที่มีงานอดิเรกเหมือนกันคือการดูหนัง และรายล้อมไปด้วยลูกๆ ที่น่ารัก เด็กทารกที่ใส่เสื้อผ้าสวยๆ นี่น่ารัก จริงๆ ทั้งที่สมัยมหาวิทยาลัยผมกับเพื่อนแทบจะไม่ต่างกันเลย แต่ อะไรนะที่กั้นกลางระหว่างผมกับเพื่อน บาง

รถเฟอร์รารี่เปิดประทุนสีขาวที่วิ่งโชว์ตรงแยกไฟแดงคันนั้นคงจะซื้อ แมนชั่นที่ผมเช่าอยู่ได้ถึง 2 ห้อง แต่ผมก็ได้แต่มองรถคันนั้นวิ่งผ่านไป

ในขณะที่ตัวเองยังปั่นจักรยานที่ซื้อต่อมาจากเพื่อนในราคา 5,000 เยน

จากสถานการณ์นั้นทําให้ผมเริ่มซื้อลอตเตอรี่ทุกอาทิตย์ เพราะ แอบหวังเล็กๆ ว่าสักวันหนึ่งจะเหนือกว่าเพื่อนคนนั้น ผมเคยเลิกกับแฟน เพราะว่ารายได้และเงินเก็บของผมนั้นดูเป็นคนที่ไม่มีอนาคต และผม ก็พยายามซ่อนความรู้สึกต่ําต้อยและความอิจฉาเหล่านั้นเอาไว้อย่าง แนบเนียนพร้อมทั้งแสร้งทําเป็นไม่รู้สึกอะไร ถ้าให้พูดอย่างชัดๆ ก็คือ เมื่อก่อนผมก็เป็นมนุษย์ห่วยๆ คนหนึ่งที่มีข้าวของมากมาย

“เป็นรายการทอล์คโชว์ มีพิธีกรเป็นดาราตลกชาย 3 คน และจะ มาเพื่อพูดคุยในหัวข้อที่สนใจ

 

Sponsored
UFABET

ข้าวของเยอะแยะเต็มไปหมด

ข้าวของเยอะแยะเต็มไปหมด และมีแต่ของที่ไม่สามารถทิ้งได้ทั้งนั้น หรือ จะบอกว่าเป็นคนที่เอาแต่ซื้อของเข้าบ้านก็ได้

ผมสมเพชตัวเองที่เมื่อก่อนมีข้าวของมากมายเกินจําเป็นและมักจะ เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นอยู่เสมอ แถมยังสับสน ไม่รู้ว่าควรจะทํา อะไรอีก วันๆ ใช้เวลาอย่างสูญเปล่าโดยไม่ได้คิดถึงเรื่องอะไรเลย ไม่ว่า จะทํายังไงผมก็เริ่มเสียใจกับงานที่เลือกไม่ได้ ผมหลบเลี่ยงเรื่องต่างๆ ด้วยการดื่มเหล้าและเอาแต่รบกวนแฟนของตัวเอง แต่ผมก็ทําได้แค่ชิน กับเรื่องทั้งหมดนี้ และชินกับตัวเองที่เป็นคนแบบนี้

เมื่อก่อนผมเป็นคนแบบนั้นแหละครับ แต่ก็ได้หลุดจากห้องสกปรก ๆ ออกมาแล้ว แต่ก่อนถ้าแฟนจะมาหาในวันสุดสัปดาห์ผมถึงจะเก็บกวาด ห้องและจะทําความสะอาดแต่ส่วนที่มองเห็นเท่านั้น จนกลายเป็นห้อง ที่ดูดีสะดุดตาขึ้นมา ของชิ้นเล็กชิ้นน้อยก็จัดวางเอาไว้อย่างดิบดี และ หลอดไฟก็กลับมาส่องสว่างเหมือนเดิม แต่ปกติแล้วในห้องของผมจะ เต็มไปด้วยกองหนังสือที่หยิบออกมาจากชั้นและวางกระจายอยู่เต็มห้อง กับหนังสือที่คิดว่าจะอ่านแต่สุดท้ายก็ได้แต่พลิกไปมา แถมยังมีหนังสือ ที่ยืมมาแล้วไม่ได้คืนสักที

พอเปิดตู้เสื้อผ้าทีไรผมก็รู้สึกลําบากใจทุกที เพราะข้างในเต็มไป ด้วยเสื้อผ้าที่เคยชอบอัดแน่นอยู่ อยากจะลองหยิบเสื้อผ้าเหล่านั้นออกมา ใส่ดู แต่สุดท้ายก็ไม่กล้า เสื้อผ้าเหล่านี้เป็นเสื้อผ้าที่ผมไม่ค่อยได้ใส่ แถมยังราคาแพง ได้แต่คิดว่า วันไหนที่อากาศดีจะหยิบมันออกมาซักรีด และอาจจะลองนํามาเข้าคู่กับตัวอื่นๆ ก็ได้

ในห้องของผมยังมีข้าวของเกี่ยวกับงานอดิเรกที่ผมเลิกกลางคัน วางเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์สําหรับฝึกหัดกับเครื่อง ขยายเสียง หนังสือฝึกสนทนาภาษาอังกฤษที่คิดว่าจะหยิบมาอ่านเมื่อ มีอารมณ์ หรือกล้องฟิล์มที่ไม่เคยแม้แต่จะใส่ฟิล์ม

จัดทำโดย
สมัครยูฟ่า

แฝงตัวอยู่

แฝงตัวอยู่ เพราะทั้งสามพรรคนี้มีมานานมากแล้ว จึงทําให้คนในบริง ไม่แม้แต่จะสงสัยหรือรู้สึกตัวด้วยซ้ําว่ามีสิ่งเหล่านี้อยู่ วันหนึ่งผมมัน ทางเก้าอี้ที่รัฐบาลผสมนั่งอยู่ โดยเริ่มหันไปจ้องที่หัวหน้า “พรรด4 ก่อนเป็นลําดับแรก แล้วพูดกับเขาว่า “ขอโทษนะครับ ผมจะนั่งตระ ช่วยเปลี่ยนที่กับผมสักครั้งได้ไหมครับ ถ้านั่งตรงนั้นไม่ได้เกี่ยวอม เก้าอี้ให้คุณครับ!”

ข้อดีที่ผมได้เห็นผ่านการใช้ชีวิตแบบมินิมัลลิสต์หรือการมีของใช้ ส่วนตัวแบบน้อยชิ้นก็คือ ห้องที่ผมอยู่ดูโล่งสบายตา ทําความสะอาดง่าย และยังทําให้เห็นคุณค่าในข้าวของมากขึ้นอีกด้วย ผมจึงมีความสุขมาก สรุปแล้วเรื่องเหล่านี้ทําให้ผมได้คิดทบทวนเกี่ยวกับ “ความสุข” ที่ใครๆ ก็ต่างใฝ่หา และได้คิดว่าจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร

ผมทิ้งข้าวของไปเยอะทีเดียว และทุกวันนี้ก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

ผมเริ่มเปลี่ยนชีวิตด้วยการทิ้งข้าวของไม่จําเป็น แต่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทําไมถึงมีความสุขมากกว่าแต่ก่อน

ไม่ว่าใครก็ใช้ชีวิตโดยหวังว่าอยากจะมีความสุขทุกวัน ต่างทุ่มเท ให้กับการเรียน กีฬา การงาน การเลี้ยงลูก และงานอดิเรก เพราะ คิดว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นต้นตอแห่งความสุข ถ้ามองจากมุมของคนอื่น ก็อาจจะเป็นเส้นทางชีวิตที่ดูโหดร้าย โดดเดี่ยว และไม่มีความสุข แต่ สําหรับตัวผม การทําสิ่งเหล่านั้นคือการแสวงหาความสุข และการใฝ่หา ความสุขเหล่านั้นก็คือพลังงานที่คอยผลักดันให้ผู้คนเดินไปข้างหน้า

ผมก็เคยเหมือนกับคนอื่นๆ ที่มีข้าวของมากมาย และคิดว่าข้าวของ เหล่านั้นคือคุณค่าของตัวเองและยังเป็นสิ่งที่ทําให้มีความสุข ถ้าดูจาก รูปห้องรกๆที่ผมกําลังจะให้ดูต่อไปก็จะเห็นได้ว่า ผมเป็นคนประเภททีมี

นำเสนอโดย
ยูฟ่าเบท

อํานาจทางการเมือง

อํานาจทางการเมืองที่มีบทบาทอยู่ในบริษัทของผมมาเป็นเวลานาน นั้นไม่ใช่พรรคเสรีประชาธิปไตย แต่คือรัฐบาลผสมที่ประกอบไปด้วย พรรคการเงิน พรรคสิ่งของ และพรรคเศรษฐกิจที่คอยอยู่เบื้องหลัง ทั้งสามพรรคเกิดขึ้นในบริษัทมาเป็นเวลานานและมีความสัมพันธ์แนบ แน่นต่อกันมากจนไม่รู้สึกว่าทั้งสามพรรคนั้นเป็นอํานาจทางการเมืองที่

เงินเก็บของผมเลยแทบจะ… (ละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจ)

อายุปูนนี้แล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงาน เงินก็ไม่ค่อยจะมี คงจะมีคน คิดว่า ผมนี่ขี้แพ้ซะเหลือเกิน ถ้าเป็นผมสมัยก่อนที่เอาแต่ยึดมั่นในความ ภูมิใจไร้สาระคงจะรู้สึกละอาย ถึงจะอายไม่มากก็ตาม แต่ก็คงจะไม่กล้า มาพูดให้ใครฟังแบบนี้ แต่ตอนนี้ผมไม่อายแล้ว ทําไมน่ะเหรอครับ ก็เพราะว่าตอนนี้ผมมีความสุขอย่างเพียงพอแล้ว

สาเหตุที่ทําให้ผมอยากจะทํางานในสํานักพิมพ์เมื่อ 10 ปีก่อนนั้น ไม่ใช่เพราะข้าวของหรือค่าตอบแทน แต่ตอนนั้นผมคิดว่าอยากจะทํางาน ที่ได้เห็นมุมมองต่าง ๆ ของผู้คน แต่สําหรับมือใหม่ที่ไร้ประสบการณ์ ความตั้งใจเหล่านั้นหายไปในทันที เพราะว่าอุตสาหกรรมสิ่งพิมพ์ ในขณะนั้นกําลังอยู่ในช่วงขาลง จึงจําใจต้องตีพิมพ์หนังสือที่ขายได้ ออกมาก่อนเพื่อให้สํานักพิมพ์อยู่รอด ถ้าไม่ทําเช่นนั้นก็จะไม่สามารถ ตีพิมพ์หนังสือที่อยากพิมพ์ออกมาได้ ถึงแม้ว่าอยากจะตีพิมพ์หนังสือที่มี คุณค่าออกมาสักเท่าไหร่ก็ตาม ผมเห็นสถานการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้น ต่อหน้าต่อตาเลยทําให้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทีละนิด แต่ความรู้สึกที่อยาก จะตีพิมพ์หนังสือและไฟในการทํางานของผมก็ดับมอดลงไปจนต้อง ยอมแพ้ อาจจะมีหลายคนคิดว่า “พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ สุดท้ายก็มาจบ ที่เงินนั่นแหละ”

แต่ค่านิยมเหล่านั้นในตัวผมเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมืออย่าง สิ้นเชิงจากการที่ผมทิ้งข้าวของที่ไม่จําเป็นต่างๆ ไป

Sponsored
ยูฟ่าเบท

เรื่องราวของผม

เรื่องราวของผมสั้นนิดเดียว ผมเป็นผู้ชาย อายุ 35 ปี โสด ไม่เคย แต่งงาน ทํางานเป็นบรรณาธิการอยู่ที่สํานักพิมพ์แห่งหนึ่ง อาศัยอยู่ใน จังหวัดโตเกียว เขตเมะงุโระ (ก็อยากจะตอบแบบนั้นอยู่หรอก) แต่ว่า ผมเพิ่งจะย้ายมาอยู่เขตชินะงะวะ ใกล้ๆสถานีฟุโดะมะเอะ ค่าเช่าบ้าน เดือนละ 67,000 เยน (ถูกกว่าบ้านหลังก่อน 20,000 เยน) พอย้ายบ้านมาเงินเก็บของผมเลยแทบจะ..(ละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจ)

อายุปูนนี้แล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงาน เงินก็ไม่ค่อยจะมี คงจะมีคน คิดว่า ผมนี่ขี้แพ้ซะเหลือเกิน ถ้าเป็นผมสมัยก่อนที่เอาแต่ยึดมั่นในความ ภูมิใจไร้สาระคงจะรู้สึกละอาย ถึงจะอายไม่มากก็ตาม แต่ก็คงจะไม่กล้า มาพูดให้ใครฟังแบบนี้ แต่ตอนนี้ผมไม่อายแล้ว ทําไมน่ะเหรอครับ ก็เพราะว่าตอนนี้ผมมีความสุขอย่างเพียงพอแล้ว

สาเหตุที่ทําให้ผมอยากจะทํางานในสํานักพิมพ์เมื่อ 10 ปีก่อนนั้น ไม่ใช่เพราะข้าวของหรือค่าตอบแทน แต่ตอนนั้นผมคิดว่าอยากจะทํางาน ที่ได้เห็นมุมมองต่าง ๆ ของผู้คน แต่สําหรับมือใหม่ที่ไร้ประสบการณ์ ความตั้งใจเหล่านั้นหายไปในทันที เพราะว่าอุตสาหกรรมสิ่งพิมพ์ ในขณะนั้นกําลังอยู่ในช่วงขาลง จึงจําใจต้องตีพิมพ์หนังสือที่ขายได้ ออกมาก่อนเพื่อให้สํานักพิมพ์อยู่รอด ถ้าไม่ทําเช่นนั้นก็จะไม่สามารถ ตีพิมพ์หนังสือที่อยากพิมพ์ออกมาได้ ถึงแม้ว่าอยากจะตีพิมพ์หนังสือที่มี คุณค่าออกมาสักเท่าไหร่ก็ตาม ผมเห็นสถานการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้น ต่อหน้าต่อตาเลยทําให้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทีละนิด แต่ความรู้สึกที่อยาก จะตีพิมพ์หนังสือและไฟในการทํางานของผมก็ดับมอดลงไปจนต้อง ยอมแพ้ อาจจะมีหลายคนคิดว่า “พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ สุดท้ายก็มาจบ ที่เงินนั่นแหละ”

แต่ค่านิยมเหล่านั้นในตัวผมเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมืออย่าง สิ้นเชิงจากการที่ผมทิ้งข้าวของที่ไม่จําเป็นต่างๆไป

 

จัดทำโดย
แทงบอลออนไลน์